Polecamy:
- t-shirty
- stomatolog warszawa
- Yerba Mate
- psycholog warszawa
A A A

Wpływ czynników ekonomicznych i organizacyjnych na gospodarowanie zatrudnieniem w handlu

Praca żywa, dominująca w procesach usługowych, spełnia szczególną rolę w działalności handlowej. Świadczenie usług handlowych cechuje bowiem specyficzny sposób wykorzystania siły roboczej. Sprzedaż towarów w znacznie większym stopniu niż inne dziedziny usług materialnych1 wymaga szerokiego zakresu bezpośrednich kontaktów pracowników handlu z konsumentami. Zmienne warunki rynkowe i nierównomierny nurt klientów wymagają dużych nakładów pracy żywej.

Waga czynnika ludzkiego w tworzeniu i realizacji usług handlowych oraz poważny udział kosztów osobowych w kosztach ogółem skłaniają do podejmowania działań zmierzających do racjonalnego kształtowania nakładów siły roboczej i efektywnego jej wykorzystania w świetle rachunku ekonomicznego i społecznego.

CZYNNIKI KSZTAŁTUJĄCE METODY GOSPODAROWANIA SIŁĄ ROBOCZĄ W PRZEDSIĘBIORSTWIE HANDLOWYM

Warunki i metody gospodarowania siłą roboczą w określonej sferze działalności pozostają w ścisłym związku z całokształtem polityki społeczno-gospodarczej kraju. W systemie funkcjonowania gospodarki socjalistycznej zależność ta jest szczególnie silna, gdyż o rozmieszczeniu siły roboczej decydują przyjęte kierunki rozwoju i priorytety przyznawane działom o aktualnie kluczowym znaczeniu dla gospodarki narodowej. Realizacji wytyczonych celów i zadań ogólnogospodarczych służą m. in. stosowane metody i narzędzia polityki zatrudnienia.

Sposób wykorzystania czynnika osobowego w skali mikroekonomicznej zależy od obszaru działania i stopnia zainteresowania przedsiębiorstwa racjonalizacją zatrudnienia. Z charakteru gospodarki uspołecznionej wynika podporządkowanie działalności przedsiębiorstw dyrektywom szczebla centralnego (Komisji Planowania i resortu), który określa kierunki i ramy działania jednostek gospodarczych. Zakres ingerencji szczebla centralnego w gospodarkę przedsiębiorstw wyznacza stopień ich samodzielności i odpowiedzialności za wykonanie zadań oraz efektywne wykorzystanie czynników pracy.

Niezależnie jednak od skali samodzielności sfera działalności przedsiębiorstw podlega wpływom zewnętrznych powiązań gospodarczych i społecznych, ograniczających swobodę wyboru decyzji w zakresie gospodarowania siłą roboczą.

Teza ta znajduje coraz częściej wyraz również w systemie gospodarki kapitalistycznej, w której oddziaływanie państwa i związków zawodowych na organizację rynku pracy i poziom płac wpływa na wielkość i sposób wykorzystywania siły roboczej przez pracodawców prywatnych. Przeciwdziałanie minimalizacji zatrudnienia i płac jest podstawowym zadaniem organizacji związkowych, natomiast stosowanie różnych form interwencjonizmu państwowego wypływa z konieczności zapobiegania bezrobociu.

Aktywną i skuteczną politykę realizacji wysokiego poziomu zatrudnienia prowadzi rząd Szwecji, stosujący różnorodne narzędzia pobudzania zainteresowania przedsiębiorstw tworzeniem nowych miejsc pracy. Kreowaniu zatrudnienia służą środki kredytowo-pieniężne i fiskalne (podatkowe) oprócz opracowywanych corocznie programów robót inwestycyjnych w sektorze publicznym (budowa gmachów publicznych, dróg, mostów, zagospodarowanie terenów leśnych itd.).

W literaturze ekonomicznej poświęconej problematyce zatrudnienia wyodrębnia się dwie grupy czynników warunkujących gospodarowanie siłą roboczą w przedsiębiorstwie:

a) czynniki egzogeniczne, tj. wpływające na środowisko z zewnątrz,

b) czynniki endogeniczne, tj. związane ze środowiskiem.

Poszczególne sfery działalności cechuje zróżnicowany układ obu grup czynników oraz stopień ich powiązania i zależności. Z tych względów wskazane jest sklasyfikowanie zespołu czynników kształtujących warunki, a w konsekwencji i metody gospodarowania zatrudnieniem w handlu.